Strateji sunumları çoğu zaman kusursuz bir uyum tablosu çizer.

• Sunumlar hazırlanır.
• Veriler gösterilir.
• Riskler konuşulur.

Toplantının sonunda herkes başını sallar. Ve karar şu şekilde kayda geçer: “Mutabakat sağlandı.” Ama bazen organizasyonlarda ilginç bir şey olur. Toplantı odasından %100 mutabakatla çıkan karar, birkaç hafta içinde sessizce buharlaşır.

• Projeler yavaşlar.
• İcra gecikir.
• Enerji düşer.

Ve bir süre sonra herkes aynı soruyu sorar: “Bu karar neden çalışmadı?” Oysa çoğu zaman cevap toplantı odasında değildir. Koridordadır.

Stratejinin Gerçek Sınavı

Strateji çoğu zaman PowerPoint’te değil, toplantıdan sonra yaşananlarda test edilir.

• Toplantı biter.
• Kapı açılır.
• İnsanlar odadan çıkar.

Ve koridorda şu tür cümleler duyulmaya başlar: “Operasyonda bunun karşılığı yok.” “Ama şimdi toplantıda bunu söylemek doğru olmazdı.” “Zaten karar verilmişti.” Bu cümleler küçük gibi görünür. Ama organizasyonel davranış açısından çok kritik bir şeyi gösterir: Gerçek itirazlar masaya değil, kapı önüne bırakılmıştır.

Toplantı odasındaki “evet” oyu çoğu zaman gerçek bir onayı değil, çatışmadan kaçınma refleksini temsil eder.

Uyum İllüzyonu

Organizasyonların en tehlikeli durumlarından biri açık çatışma değildir. Sessiz mutabakattır. Çünkü sessiz mutabakat üç şeyi aynı anda üretir:

• Toplantı odasında görünürde uyum
• Koridorda görünmeyen direnç
• İcra aşamasında yavaş sabotaj

Bu yüzden bazı organizasyonlarda stratejiler uygulanmaz. Ama kimse de açıkça karşı çıkmaz. Karar iptal edilmez. Sadece yavaşlatılır.

Organizasyonların En Sessiz Engeli: Görünmeyen Vetolar

Bu durumu ben çoğu zaman “görünmeyen veto” olarak tanımlıyorum. Görünmeyen veto açık bir “hayır” değildir.

Şu davranışlarda ortaya çıkar:

• Kararı uygulamak için acele edilmemesi
• Sürekli yeni analiz talep edilmesi
• Operasyonel gerekçelerle gecikmeler yaratılması
• Önceliklerin sessizce değiştirilmesi

Karar teorik olarak geçerlidir. Ama pratikte hiçbir zaman gerçekten uygulanmaz.

Gerçek Veri Nerede?

Stratejik karar süreçlerinde genellikle veri, raporlar ve sunumlar konuşulur. Ama organizasyonel davranış açısından asıl veri çoğu zaman farklı bir yerde saklıdır. Toplantı sonrası sessizlikte.

• Kim konuşuyor?
• Kim konuşmuyor?
• Kim fısıldıyor?

Gerçek çeviklik kararların hızında değil, itirazların masada kalabilme oranında ölçülür. Eğer itirazlar toplantı odasında kalamıyorsa, organizasyon aslında hızlı değil, sadece uyum taklidi yapıyordur.

Liderlerin Asıl İhtiyacı

Bir liderin etrafında her şeye “evet” diyen bir ekip olabilir. Ama bu çoğu zaman güçlü bir liderlik göstergesi değildir. Tam tersine. Çünkü liderin en çok ihtiyacı olan şey: alkışlayan bir kalabalık değil, fısıltıları masaya taşıyacak bir filtredir. Yani şunu söyleyebilecek insanlar: “Bu kararın operasyonda şu riskleri var.” ''Bu stratejinin uygulama tarafında şu boşluk var.” Gerçek icra gücü çoğu zaman karar sayısında değil, masadaki dürüstlük payında gizlidir.

Toplantı odasındaki mutabakat stratejinin başlangıcıdır. Ama kaderi başka yerde yazılır. Koridorda. Asansör önünde. Kapı kapandıktan sonra yapılan konuşmalarda. Bu yüzden belki de her stratejik toplantıdan sonra şu soruyu sormakta fayda var: Bu odada söylenmeyen ama koridorda konuşulacak bir şey kaldı mı? Çünkü gerçek strateji; kapılar kapandıktan sonra fısıldanan değil, masada yüksek sesle tartışılabilen her şeydir.